Sneeuwklassen

We zijn al aangekomen. De kinderen wachten op de speelplaats. 


De bus van klas 6C en 6D zal vermoedelijk aankomen tussen 07:30 en 08:0
Alvast bedankt om de Kiss-and-ride zone in de Burchtstraat voor onze bus vrij te houden😉

De Bus van klas 6A en 6B zal aankomen rond 5u45 à 06u00. Tot straks! 



 Dag 8: Dinsdag 1 maart 2018

7u30: we wekken de kinderen ditmaal met zachte muziek want een blik in de kamer leert ons dat de schade begint op te lopen ;-)
Ook bij ons sluimert langzaam maar zeker het besef dat ons avontuur er op zit… zucht… maar niet getreuzeld want nu komt onze grootste uitdaging: hoe vind ik na een week  rotzooien alles terug en hoe krijg ik alles terug in mijn valies?

De stilte bij het ontbijt is aandoenlijk… maar doet eerlijk gezegd ook eens deugd! We leggen alle opdrachten uit en in ware militaire stijl wordt alles ‘bijeengeveegd’. De kamergenoten zijn streng voor mekaar want de controle is onverbiddelijk. Er wordt goed samengewerkt en op valiezen gestampt en geduwd om er alles weer in te krijgen. Stilaan zien de kamers er weer uit zoals we ze aangetroffen hebben, nu alweer 8 dagen geleden…

Ondertussen delen we enkele Dafalgans uit. Enkele kinderen hebben wat hoofd-, keel- of buikpijn, maar worden hier prima in de watten gelegd.

Dan breekt de allerlaatste skiles aan! De pistes liggen er perfect bij en met deze -4° voelt het heerlijk warm aan. De spanning is groot maar iedereen glijdt in –min of meer – aanvaardbare stijl naar beneden. En óf ze fier zijn… en wij genieten mee J

De skiliften vallen 1 na 1 stil… Een laatste uitdaging staat ons te wachten: al het materiaal moet zo snel mogelijk in perfecte staat ingeleverd worden in het basisstation.

Om 13u30 schuiven we aan tafel voor pittabroodjes. De kookploeg weet niet wat ze meemaken: de kids eten hun de oren  van het lijf!

Intussen lonkt onze prachtige tuin en de snelsten staan alweer buiten te spelen. Er worden grotten gebouwd, meesters neergegooid, gegleden… we nemen het moment volledig in ons op. We zijn er zeker van: dit gaan we missen!

We schuiven aan tafel  voor hotdogs en stoppen onze survivalkit in de handbagage.  Tijdens het wachten op de terugreis, spelen we gezelschapsspelletjes.
Nu is het nog wachten op de bussen die ons naar Aalst  zullen brengen.

Dit was alweer een sneeuwklasperiode om U tegen te zeggen, een topper van formaat en de kinderen hebben er ongelooflijk van genoten, samen met de juffen en alle meesters.

Wij willen ook jullie, beste ouders, heel erg bedanken voor het vertrouwen in ons om hierdoor deze fijne reis ook mogelijk te maken. De vele fijne verhalen die jullie kinderen zullen vertellen, zullen meteen de nodige duiding geven.

Op onze beurt bedanken wij ook alle kinderen die elk op hun eigen manier ervoor gezorgd hebben om er samen de tijd van ons leven te beleven.


Meester Sven, Juf Sarah, Juf Karin, Juf Axana, Meester Ruben, Juf Liese, Meester Nicola en meester Eddy. 









Dag 7: woensdag 28/02/2018




08u30: Zalig, zo lang mogen we blijven liggen want het is een relatief rustige dag en we ontbijten in pyjama! De zonovergoten gang zorgt onmiddellijk voor een positieve vibe… maar de korte nacht laat zich voelen: wat is het heerlijk rustig aan tafel J We geven de kinderen – en vooral onszelf – ruim de tijd om wat te genieten aan tafel en bij te babbelen over de veroveringen van afgelopen avond… J


 We vertrekken voor onze laatste wandeling: we trekken langs de achterkant van ons huis de bossen in. De paden hebben er nog nooit zo goed bij gelegen als dit jaar: een mooi laagje poedersneeuw kraakt onder onze botten. De kinderen leven zich volop uit met ‘poepschuiven’ op hun schelpje of plastiekzak. Mooi gedisciplineerd schuiven de kinderen om beurten de helling af.
 Een ‘hongerke’ breekt aan en we schuiven de voeten onder tafel voor kroketjes, sla, tomaat en vol-au-vent.
 De calorieën worden moeiteloos verbrand want naar goede gewoonte trekken we naar de skipiste. Pflugen, groβe kurven, schrägfarht, … deze termen kennen geen geheimen meer voor de kinderen. Ze blinken allemaal!
De skiwedstrijd gaat van start! Gisteren werden de vaardigheden nog wat bijgeschaafd want vandaag is het de grote dag. Wie kaapt de gouden medaille weg??? Tijdens de wedstrijd wordt er op het scherp van de snee geskied. Iedereen behaalt zijn welverdiend diploma en een plak edelmetaal.

Fier genieten we van een welverdiende warme chocomelk en koekje. Daarna duiken we de kamer in om snel al wat in de valies te proppen, want morgen moeten we om 14u onze luxesuites verlaten. Tussenin even douchen en energie op doen met boterhammen met beleg.
Een spannende, zoniet de spannendste avondactiviteit breekt aan: rodelen! In ons skipak vetrekken we naar de sfeervol verlichte skipiste. Gewapend in zeven laagjes gaan we uiteindelijk op pad. De verwachtingen zijn hoog gespannen. Met een sneeuwpoes (Type  C32 met zuinige V8-motor) worden we naar boven getrokken: een attractie op zich! J  We wanen ons op een après-ski party: jolige tirolermuziek galmt door de boxen. Het gelach en plezier weerklinkt door het ganse dal.

Nog efkes tot rust komen bij de avondsluiting en dankbaar duiken we ons bed in; nouja, de kinderen althans… Wij typen nog even verder en overdenken de voorbije dag(en) met een glimlach op ons gezicht…
 Wist je dat…
… we de kinderen moeten aanmanen tot praten tijdens het ontbijt?
… de kookouders ons uitdrukkelijk kwamen vertellen hoe beleefd de kinderen hier zijn?
… de partnerkeuze op de slee een rechtstreeks gevolg is van nieuwe contacten tijdens het   
    sneeuwklasbal?
… sommigen het decor mooier vinden om in te rodelen dan de rodelpiste zelf?

Belangrijk bericht                 Belangrijk bericht                   Belangrijk bericht

·        Dit is waarschijnlijk het laatste uitgebreide bericht dat we kunnen plaatsen. Uiteraard plaatsen we bij thuiskomst nog extra materiaal J
·        Morgenavond komen de bussen ons oppikken. De verdeling is hetzelfde als bij het vertrek. Bus 1: 6A + 6B; Bus 2: 6C + 6D.
·        U mag ons op vrijdagochtend terug verwachten in het ‘warme’ Belgenland. Het is onvoorspelbaar – zelfs weinig realistisch – dat wij samen aankomen. Volg dus vooral het bericht voor de klas van uw kind en dit op vrijdagochtend vanaf 05u.30.


















































Dag 6: dinsDAG 28/02/2018

Het is winter in Stanzach! Onze weerapp wijst ons -17° aan! We maken ons lichtjes zorgen hoe we deze dag zullen doorkomen want er staat zwaar werk op het programma… maar eerst weer een lekker ontbijt met chocomelk.  

In de voormiddag hebben we skiles en enkele beginnersgroepen proberen hun eerste pasjes op de grote piste. Spannend! Vooral die ankerlift…
Onze schrik voor de kou bleek voorbarig. Een voorzichtig zonnetje vergezelt ons en maakt het verschil. Sommigen vinden het ineens ‘al veel warmer dan gisteren’ J

Na de les schuiven we weer aan tafel voor spinazie met Fish sticks. We vullen de laatste gaatjes op met yoghurt of pudding. We zijn blij verrast met een stapel post! Het is fantastisch om te zien hoe de gezichtjes opklaren bij het lezen van de brieven.
Even naar de kamer… Er is zowaar een kwartiertje vrij… om even te bekomen? Nope, het wordt stilaan een challenge om handschoenen, mutsen en ander persoonlijk materiaal terug te vinden in de ontplofte kamers en ze zijn geen overbodige luxe in deze temperaturen. Eindelijk staan we klaar en wandelen we naar het dorp waar de bus ons opwacht om ons naar Forchach te brengen.

We wandelen naar de hangbrug en steken de Lech over op deze wiebelbrug in groepjes van maximum 5 leerlingen. Het zicht is adembenemend!
Eens iedereen is overgestoken, beginnen we aan onze terugweg… maar dit keer te voet! Het is een lange tocht van 8 km waarbij we tussendoor maar heel even pauzeren want alleen stappen kan ons warm houden.

Stilaan echt wel vermoeid stappen we onze villa binnen en schuiven aan voor brood en beleg mét heerlijk warme tomatensoep. Dàt doet deugd!
Ondertussen wordt de spanning stilaan voelbaar voor de ‘bonte avond’.


Het wordt drummen voor de spiegels: de meisjes maken zich op en de jongens kijken nog goedkeurend naar hun gelkopje of… spreken ze zich gewoon wat moed in om vanavond eindelijk hun prinsesje ten dans te vragen? 

Eindelijk is het zover. De avond wordt gevuld met een how. Met grappige sketches, leuke dansjes, een quiz entertainen we elkaar. Enkele slows en een paar stevige nummers, gedraaid door een lokale DJ, zorgen ervoor dat we de beentjes strekken.  Verbazingwekkend waar de kinderen al die energie vandaan halen na het hele sneeuwklasprogramma dat ze al achter de kiezen hebben. Het wordt een fantastische avond. De sfeer is opperbest en voor we het weten is het tijd voor die allerlaatste dans… zucht…



Wist je dat…
… heel wat meisjes toch lang hebben moeten wachten op hun prins?
… het hier gewoonweg elke dag plezanter wordt?!
… sjaals en mutsen hier uitzonderlijk goed bewaard blijven? Ze vriezen gewoon in!
… een leerkracht bij een weddenschap spontaan aanbood om in de diepvriezer te kruipen?
… dit niets voorstelt als het buiten tot -21° vriest?
















































Dag 5: Maandag 26/02/2018


Acht uur ’s morgens: als we de radio opzetten en de lichtschakelaar omswitchen, zien we hier en daar al een walletje onder de oogjes van onze kinderen J . We knabbelen langzaam het brood naar binnen. Je kan bijna een muisje horen trippelen in de stille ontbijtruimte. Of zou dat aan het adembenemende uitzicht liggen?

Ondanks de voorspelling van de lage temperaturen, wagen we ons toch naar buiten. Als Michelinmannekes trekken we onze tuin in, gewapend met schelpjes en zakken. We glijden van de heuvel, spelen dikke Bertha… Kortom, we ravotten ons lekker warm!

Om 12 uur trekken we onze zeven laagjes uit om aan tafel te schuiven: pasta in een tomatensaus met ballekes. Als dessert is er pudding.

Anderhalf uur later bouwen we de kledinglaagjes opnieuw op voor de skiles: de gevorderden trekken naar de grote piste. De andere groepen oefenen enthousiast verder. De koude is toch niet te onderschatten: iedereen is opgelucht als de skilatten kunnen ingeleverd worden. De gedachte aan warme chocomelk en koekjes leidt ons moeiteloos naar Bergland.

De laatste rillingen spoelen we van ons af onder de warme douche.

In pyjama trampelen we de refter binnen: de boterhammetjes met beleg spelen we vlot naar binnen. Er ligt zelfs een stuk bergchocolade klaar! De kunst was dit op te sparen tot nà de boterhammen…

De monitoren staan alweer paraat om Cluedo in goede banen te leiden. Ook meester Eddy weet opnieuw de kinderen te enthousiasmeren met zijn denkoefeningen.

Vervolgens  zetten we onze joker in op het zenmoment: de avondsluiting. Dit is steeds een mooi moment waarbij we de voorbije dag nog eens overdenken en dankbaar zijn voor deze unieke belevenissen en voor mekaar.

Slaap lekker en tot morgen!


Wist je dat…
… de kinderen nog in goede staat van leven zijn?
… sommige kinderen zichzelf beter leren kennen?
… je de skiles op de grote piste kan meevolgen via de webcam?
… je ook in het 6de leerjaar nog steeds met bananenvoeten enkele kilometers kan wandelen?
… dit fenomeen in andere streken ook kaboutervoeten genoemd wordt?
… de monitoren, samen met meester Eddy, alles uit hun mouw schudden om de kinderen 

    een super fijne tijd te laten beleven?



































Dag 4: zondag 25/02/2018

8u00: de wekker loopt onverbiddelijk af! Met wat hippe nummers door de muziekboxen lukt het ons toch om de kinderen wakker te schudden uit hun diepe dromen. Even een kam door de haren, en klaas is kees!

Tijdens het ontbijt genieten we van het prachtige uitzicht op onze tuin. De geur van spek en eieren maakt het plaatje af. Speculaas als extraatje zorgt voor het goud in de mond tijdens deze ochtendstond.

Onze tweede skiles! Met ons heel arsenaal trekken we de berg op en staan netjes op tijd paraat. In een mum van tijd zwermen de verschillende skigroepen uit, elk volgens eigen niveau: de beginners oefenen op de kleine piste en de gevorderden wagen hun kans op de ankerlift. Zoals verwacht daalt de thermometer diep onder het vriespunt, we trekken de helmen diep over de oren.

Het plezier straalt ervan af want zeker bij de beginners worden de eerste successen binnengehaald. De gevorderden vinden het helemaal niet erg dat er geen kilometerslange pistes zijn: er is niets leukers dan samen met je vrienden de helling af te sjezen!

Zo snel we kunnen, het is niet altijd evident met onze blitse high-tech-skibotten aan, strompelen we naar onze villa. Broodjes met verse tonijnsalade en beleg sterken ons aan, wat nodig is voor onze volgende wandeling.

Daar wacht de bus al om ons naar Stockach te brengen. Vandaar start onze prachtige wandeling naar het flink hoger gelegen gehuchtje “Klapf”. De inspanning bij het beklimmen van de berg doet ons even zuchten, maar we weten dat er een mooie beloning volgt. Bovendien is het zicht adembenemend en menig kind heeft zijn grenzen verlegd. Uiteindelijk nestelen we ons in een ongelooflijk charmant cafeetje waar we genieten van een verfrissend drankje of warme choco. Intussen duiken we opnieuw iets dieper weg in onze jassen, de schrale wind is toch niet te onderschatten. De terugweg is bergaf; we klaren de klus op een half uur. Moe maar voldaan komen we net voor het avondmaal weer “thuis”.

En als de maagjes toch weer een beetje beginnen knorren, staat de dampende soep al naar ons te lonken. Erwtjes en worteltjes met cordon bleu maken het geheel af. Nog een plaatsje vrij? Geen probleem! De kookouders hebben ook verse fruitsla voorzien! Heerlijk!

Eenmaal alles verteerd staan we weer klaar een spannende avondactiviteit: Cluedo met Nicolas en Liese en meester Eddy stelt de andere groep voor ernstige raadsels… maar toch kunnen ze ongelooflijk veel oplossen.
We genieten mee van hun enthousiasme! Achteraf horen en zien we de eerste smekende stemmekes en oogskes: “Juf, mag ik alstublieft gaan slapen?”. Na een gezellige avondsluiting geven we hen het verlossende antwoord…



Wist je dat…
-          de kinderen het eten letterlijk aanvallen uit pure honger?
-          de kookouders echt dol zijn op onze kinderen?
-          Kilian zich tiptop voelt?
-          er naast tournée minerale zoiets als melkmarathon bestaat in Stanzach?
-          dit toch wel menig kramp kan opleveren?
-          het niet zo een verstandig idee is met een handschoen naar een ijsbal te mikken… vlakbij de Lech. Theo weet er alles van.
-          je volgens meester Ruben vóór elke wandeling je tanden moet poetsen? Je weet namelijk nooit wie je zal tegenkomen…
-          meester Ruben zo sterk is dat hij met twee armen tegelijk kan armworstelen?

























Dag 3: zaterdag 24 februari 2018

Onze eerste skidag vandaag, iedereen dus vroeg uit de veren! Er staat ons een drukke agenda te wachten want skiën kan je nu eenmaal niet zonder skimateriaal… en dat moet nog effe gefikst worden :-p
De muziek geeft het startsignaal en als bezige bijen rennen de kinderen rond om zich klaar te maken voor deze belangrijke dag. Een beetje later schuiven we onze voeten onder tafel voor lekkere pistoletjes met choco en cornflakes.
Na het ontbijt worden snel de skikousen aangetrokken om naar het skikot te gaan, waar het skimateriaal gepast moet worden. De skigroepen worden ingedeeld en zo komen we het skikot binnen om ons te laten onderdompelen in de magie van al dat prachtige skimateriaal. Gepakt en gezakt  verlaten we de skikelder en deponeren de latten in een aanhangwagen: onze skimobiel J Oef, die moeten we niet meer naar boven sleuren. De samenwerking verloopt fantastisch en ruim voor eindtijd is iedereen klaar. De 12 slagen van de kerktoren bevestigen ons vaag vermoeden dat we honger hebben.
Eerst nog even 84 paar skiboots en sticks parkeren en liefst zo efficiënt mogelijk dat we na het eten meteen weer kunnen inpakken. Eindelijk verlost van onze elegante ‘skipumps’ kunnen we aanschuiven voor kip met rijst en zoetzure saus. Jammie! Nog een stukje fruit en we mogen eindelijk de skipiste onveilig maken. Maar eerst moeten nog 84 paar skilatten bij de juiste eigenaar belanden… als dat geen uitdaging is. Intussen is de zon al fijn komen piepen… wat de pijn verzacht.  

Eindelijk zwermt de laatste uit onder de vleugels van een ervaren skileraar. Ook bij ons begint het te kriebelen om de benen te strekken en te genieten van een piste die er fantastisch bijligt. Het voelt nog lekker warm aan, deels door de geleverde inspanningen maar bij het ondergaan van de zon merken we dat een stevige vrieskou op de loer ligt.

Om 4u komen de skigroepen hun skilatten inleveren en de ervaringen zijn verdeeld: “Keitof, juf!” maar ook “Amai dat doet zeer…” Maar het leed is gauw vergeten als  thuis hun vieruurtje klaar ligt en dan nog samen met … POST!
Zelf kiezen ze ook hun kaartjes uit en onze postbus puilt al gauw uit.

Als avondmaal eten we brood met beleg en wederom kunnen de kookouders niet snel genoeg aanvullen. Wat een eetlust!
Om 8 uur is het alweer tijd voor de avondactiviteit. Gezien de grootte van de groep splitsen we die. Dit betekent dat de groepen vandaag omgewisseld worden voor dezelfde activiteit als gisteren. Benieuwd wie de winnaar wordt van het spel “1 tegen allen”. We leren er wel uit dat er zalige masseurs bij zitten ;-) 
Al dat enthousiasme maakt ons dorstig en daarom trakteren we nog even op een frisdrankje.

De klok nadert 10 uur: tijd voor onze avondbezinning en dan meteen naar bed.

Wist je dat…
·         Juf Sarah geen hakjes draagt op de skipiste en daardoor te lange skilatten krijgt?
·         deze zin in de skikelder regelmatig weergalmde: ‘ als ge met gans uwen annekesnest moet weerkeren, dan hebt ge ’t vlaggen!”

·         Jeka sponsoring zoekt om onze skimobiel te personaliseren voor SJC? Directeur, we hadden aan u gedacht…
























Dag 2: vrijdag 23 februari 2018


Onze eerste dag, iedereen dus vroeg uit de veren! Na een verrassend goeie nacht is het wachten tot 06u30 vooraleer we de eerste ganglopers tegen het lijf lopen. Geef toe, een echte meevaller. We loodsen hen vriendelijk maar kordaat terug naar hun kamer en draaien ons nog es om in ons gezellig nestje.
Eindelijk start dan de muziek, hét signaal om op de gang te socializen. Om 8u15 schuiven we onze voeten onder tafel voor lekkere pistoletjes met choco en beleg.  We geven ook al meteen de nodige instructies over het zo efficiënt mogelijk afruimen van de tafels.



Na het ontbijt maken we ons klaar om het dorp te verkennen in de vorm van een wandelzoektocht. De leerlingen gaan in groepjes op zoektocht en proberen binnen de tijd alle vragen op te lossen en de foto’s terug te vinden. Velen zijn al onder de indruk van de gezelligheid van ons vakantiedorpje. Ruim op tijd sijpelen ze onze villa terug binnen en we kunnen meteen al aanschuiven aan tafel voor rauwkost met hamburger, appelmoes en patatjes, mét toetje toe ;-)



Onze instructies van deze ochtend werpen zeker hun vruchten af want in een mum van tijd is inderdaad alles gesorteerd en afgeruimd. Zelfs de kookploeg is onder de indruk…



We hebben zelfs nog even de tijd om te rusten…



Om 14u. staan de bussen ons al op te wachten om naar Holzgau te rijden. Hier staat er een zeer verrassende wandeling op het programma waarbij we over een spectaculaire hangbrug wandelen… of eerder wiebelenJ De afmetingen zijn hallucinant: 105 m hoog en 200 m lang!! De kinderen ordenen zich dapper in kleine groepjes om het risico op instortingsgevaar te verkleinen - J - maar we merken heel wat knikkende knieën bij de eerste pasjes. Maar toegegeven: het zicht is adembenemend!  We keren via een alternatieve weg terug naar beneden, genietend van het landschap, de zon en vooral van elkaar. De bussen wachten ons al op in het dorp van Holzgau en rond 18u. komen we “thuis” want ja, zo voelt het al voor ons!



Enkele onfrisse luchtjes vertellen ons dat het tijd is om te gaan douchen en nadien wordt het dagboek al aangevuld met de eerste verhalen.  



Het avondmaal staat ons alweer op te wachten en de kinderen hebben ongelooflijk veel eetlust. De broden zijn in een mum op maar gelukkig kunnen we ze nog paaien met cornflakes en toegegeven… ook nog met een onverantwoorde caloriebommige suikerwafel.



Om 20u30 uur roepen de moni’s ons voor het spel “1 tegen allen”. We nemen deze ultieme uitdaging heel graag aan en gaan er helemaal voor. Sommige opdrachten zijn gewoon hilarisch (bv. praat tegen de muur alsof het je beste vriend is), andere zijn puur genieten (massage voor de leerkrachten). Je gelooft het nooit: ook de opdracht “10 minuten zwijgen met de hele groep” lukt moeiteloos en geloof me, wij leerkrachten hebben wat ons best gedaan om de boel te saboteren :-p.  Helaas zijn niet alle opdrachten behaald… benieuwd wat de andere ploeg morgen doet. Intussen geeft meester Eddy het beste van zichzelf met zijn muziekquiz. De kinderen leven zich ten volle uit op allerlei deuntjes en dansjes.



Rond 10 u.  sluiten we de eerste dag af met een sfeervol kaarsenmoment.


 Wist je dat…


·         Karsten zijn Wees gegroet zo meteen uit het hoofd kan bidden… maar wel enkel op zondagavond? J


·         er 192 vellen zitten in een rol toiletpapier?


·         het volgens Andreas trouwens heel handig is om eerst te kijken of dit aanwezig is vooraleer je je neerzet op het toilet?


·         Vanavond bewezen is hoe moeilijk het voor Jezus was om een hongerige massa te voeden met 5 broden en 2 vissen?


























Dag 1: do 22/02/2018


Na een wellicht rusteloze nacht – ondanks 3 tot 4 wekkers die de mama’s hebben klaargezet, zowel elektrisch als op batterij want ja, je weet maar nooit en misschien de gsm toch ook nog… - is iedereen opgelucht om rond 6u thuis te kunnen vertrekken. We luisteren braaf naar de juf/meester en houden inderdaad eerst nog een laatste pipi-stop want we weten dat we er in de bus een knoopje moeten in leggen ;-)
Vol spanning rijden we de Burchtstraat in… en hoera: de 2 bussen staan ons al op te wachten.


Fris en monter en precies weer een jaartje jonger komt meester Eddy ons verwelkomen. De meesters halen het schoolmateriaal op en intussen stromen de meeste 6de-klassers toe.


We laden we zo snel mogelijk 84 valiezen in want we willen zo snel mogelijk weg! Bus 1 vertrekt als eerste maar na enkele stopplaatsen staan we weer broederlijk naast mekaar bij onze eerste sanitaire stop in Aachen. Natuurlijk zijn er al enkele leerlingen die hun plasgeld niet mee hebben maar tot hun grote opluchting Рletterlijk ̩n figuurlijk Рspringen we mekaar bij.


Even is het paniek want ondanks dat we in een gloednieuwe autocar van amper 3 weken oud mogen zitten, doet de DVD het niet! Maar niet getreurd, we amuseren ons met spelletjes en gewoon gezellig socializen. Hier en daar is er al iemand die een tukje doet.
Langzaamaan zien we ook het landschap veranderen. In de Moezelvallei genieten de kinderen van het mooie uitzicht en merken ze inderdaad de “licht golvende horizonlijn” op.
Rond 13u30 nemen we onze lunch in Hockenheim – althans wat er nog van overschiet – en ook de buschauffeur heeft onze homecinema kunnen fiksen. Vanaf nu is het full speed richting Oostenrijk.
Het duurt niet of we merken al de eerste sneeuw op… eerst schuchter op de achterliggende weides maar stilaan in dikke pakken op de bomen. Dat belooft!
Rond 18uur houden we onze laatste plaspauze in Ulm. Voor 70 cent kunnen we weer helemaal proper en vooral opgelucht op de bus. Zeg nu zelf, ge kunt er niet voor sukkelen!
De buschauffeur zet ons voor een moeilijke challenge: als we snel kunnen vertrekken, halen we Stanzach nog voor zijn rusttijden. In 9 minuten is de klus geklaard en zit iedereen weer in de juiste bus, vertrekkensklaar. We zijn zelf onder de indruk en durven hardop dromen: “Zou dat morgen bij de skiaanpassing ook zo vlot gaan?” Maar eerlijk gezegd denk ik dat dit wishfull thinking is… Of niet? We houden jullie op de hoogte ;-)
Nu beginnen we aan het echte werk: nog een uurtje rijden voor we Oostenrijk binnenrijden. De sneeuw blijft lonken en daar zien we al een verlichte skipiste. De beginners slikken eens (“Moeten we daar echt af?”) maar de gevorderden weten met ernstige stem: “Dat lukt wel joh, na wat oefenen in pflug und parallelschrägfarht.”

Om 19u30 rijden we onder vele “Oooh’s” en “Aaaah’s” Stanzach binnen. We kijken eens rond, snuiven de frisse berglucht op en weten: “Hier blijven we graag 9 dagen!”
In een “geordende chaos” laden we uit, sleuren onze koffers naar de slaapkamer en maken er in een mum van tijd een gezellig nestje/nest van. We leren er wel uit dat een snelcursus bedden opmaken geen overbodige luxe is.
De geur van spaghetti (hallal, glutenvrij, … voor elk wat wils) lokt ons naar beneden en na de nodige afspraken vallen we aan. Ook het afruimen verloopt vlekkeloos – nouja, we zijn nog mild…

Kameraffiches worden opgehangen, skibroeken worden eindelijk ingeruild voor  pyjama’s, knuffels worden gekeurd en dan – het is intussen middernacht – daalt een zaligmakende rust over ons huis. Jeetje, wat doet dat deugd ;-)
Een beetje … euh… later kruipen ook wij goedgezind onder de wol, vol verwachting wat de volgende dag ons zal brengen ;-)
Wist je dat…
-          12 uur samen reizen best gezellig is en relatief snel verloopt?
-          zelfs een echte feelgoodfilm als “The trolls” een volledig bus 12-jarigen kan boeien als ze maar lang genoeg op hun honger gezeten hebben?






























Donderdag 22 februari

Beide bussen hebben een vlotte en veilige rit achter de rug!
Alle klassen zijn veilig aangekomen!


Reminder
Neem zeker pasmunt mee op de bus voor de toiletpauzes!

Adres

Starten jullie alvast met kaartjes en brieven sturen?
Dit is ons adres:

Sint-Jozefscollege Aalst (Klas 6A/6B/6C/6D)
JEKA HAUS Bergland
Hausnr. 43
A - 6642 Stanzach

Vertrek

Hieronder staat alle belangrijke info i.v.m. het vertrek.

Wanneer? Donderdag 22/2 om 7u00, dus iedereen aanwezig om 06u30!

Waar? De bussen vertrekken aan de Kiss & Ride zone in de Burchtstraat (ter hoogte van de gebouwen van het archief). Wijzelf verzamelen aan het standbeeld Valerius De Saedeleer op de Vismarkt.         
(Mocht u voor de bussen arriveren, gelieve dan deze Kiss&Ride zone uiteraard vrij te laten…)



To do! Om alles zo vlot mogelijk te laten verlopen, vragen we jullie de reistassen per klas te plaatsen. Op die manier kunnen de chauffeurs alles snel inladen. 

Reisinfo: We rijden met twee bussen: bus 1: 6A en 6B; bus 2: 6C en 6D.


Niet vergeten!

-       De twee labels aan handbagage en valies bevestigen!

-       Dit schoolmateriaal moet zeker nog in de valies:
o    2 sneeuwklasboekjes
o    Schrijfgerief         
o    Kleurpotloden en/of stiften
o    Gezelschapsspel    

-       In de handbagage steek je:
o    strip/boek/reisspelletje/…
o    eten voor onderweg
o    drank met schroefdop en/of drinkfles => wordt tijdens de sneeuwklassenperiode gebruikt tijdens wandelingen!
o    Eventueel DVD’s om op de bus te bekijken
o    Eventueel medicatie tegen reisziekte


Tip: neem het infobundeltje nog eens grondig door!

Nu rest ons enkel nog ongeduldig af te tellen! ;-)

 De ploeg van het 6de.


Out of office... to Stanzach!  ;-)

Van 22 februari tot en met 2 maart 2018